artık işsiz bir insanım ben,en azından şimdilik.biraz kaygılıyım tamam tamam çok kaygılıyım.işten ayrıldım ama kafam hala işte nasıl olacak,kapanmayan bir defter,kapatmak lazım da nasıl? benim kafa rahat değil normal hiç değil.insan tembellik yapmayı bilmez mi yahu,uykuya kıyamıyorum kendimi.Yatınca her bir yerim ağrıyor benim,hay salak ben..
şimdi ben bir gideyim bakalım mekan değişince kafa değişecek mi,sonrası.. güzel abimin de dediği gibi, sonrası iyilik güzellik...

hayat gerçekten bokatan gerçekten boktan,onca şey yazdım az önce hepsi siliniverdi yahu oysa otamatik kayıt diye bir şey var değil mi yok gitti hepsi böhüüüü.
neyse tekrar yazamayacağım sadece kaldığım yerden devam edeyim bari.
iki gün önce doğum günümdü.hayatımda yaşadığım en kötü doğum günüydü diyebilirim,umarım böyle devam etmez.anladım ki oldukça ayrı dünyalarda yaşıyorum,arkadaşlarımdan sevgilimden,işimden.. büyük bir karmaşanın içindeyim,böyle hissediyorum.bu iyi bir şey mi kötü mü bilmem ama oldukça yorucu.hayatın geri kalanı hep böyle yorucu mu olacak acaba..bir umutsuzluk kapladı beni,inançsızlık..
iş yerinde herşey değişti,herkes gitti ve ben hala ordayım ve bu bana ağır geliyor sanki.hiçbir şey eskisi gibi olmayacak...
hayatımda iş dışında bir şey yok,insanlarla sohbetimde de.ama hep bir yakınma hep bir kriz hali,bazen de çekiştirme..
ne kadar sıkıcı bir kısır döngü allahım.
kendi kendime enerji vermeye cabalıyorum ama olmuyor olmuyor..
şimdi kalkıp markte gidip kahvaltılık alıp bir güzel kahvaltı yapıp çamaşırları yıkayıp bir fil izleyip terkrar yatıp sabah tekrar uyanıp işe gidip bu döngüye devam edeceğim.ne kadar sıkıcı...
heyhat..
çok sıkıldım be atam..

hayat ve seçenekler
çok istediğinde beklediğinde bir bok olmaz afedersin,sonra sonrası hep bildiğin hikayeler...
bir şeyin sonuna geldiğinde bitmenin verdiği hafiflik..sonun verdiği hafiflikten olsa gerek insana bir hafiflik geliyor... ama yine de hafif bir tedirginlik yaşıyorum ne yalan söyleyeyim..
şimdi kahvemi içtim fal baktıracağım,neyse halim çıkacak...
hadi hayırlısı...
ahanda bu değişimin şarkısı...

*ikincidir bu...

yaşıyoruz,tartışıyoruz,tahammül edemiyoruzzzzz..
bu insanlar beni insandan soğuttu,insalıktan çıkarttı,asosyal yaptı...
sorun çıkaran tüm insanları ortadan kaldırmak istiyorum o derece,probleme tahammülüm kalmadı..
artık yol ayrımına geldim,karar vermem gerekiyor bunu biliyorum sadece.
ilk adımı atmak önemli, değil mi,gerisi gelir nasılsa.... düşünürsem o adımı atamayacağım en iyisi düşünmemek...
yap düşünme yap düşünmeden yapppp
bakınca ne kadar salakça mevzular,basit mevzular ama benden kaynaklanmayan sorunlar yüzünden yaşadağım sorunlar resmen üzerime çöktü,artık altında eziliyorum...
başaramamaya da tahammülüm yok ama yetti yettiiiiii.
bitsin..
bitse de gitsekkk...

ve gitti..
onca çaba, onca acı ve sonundabitti... umuyorum huzur bulmuşsundur...
giden mi acı çeker kalan mı,kalanmış anladım... bilmiyoruz çünkü o tarafı..ama kaldığımızda ne yaşayacağımızı ...
herşeyin anlamsızlığı bir kere daha yüzüme geldi çarptı.. ne için bu çaba ne için..kendi yarattığımız saçmalıklar...
ayrılık ölüme eş değer tutuluyor ya,hani bir nebze haklılık payı var ama ölümü ne ile tanımlayabiliriz ki... bir daha görüşememek,orada ne halde olduğunu bilememek,korkuyor mudur diye düşünmek insanı çıldırtır ya,nasıl dayanır ki..biz neyse de hele bir anne...
dua etmem küçüklüğümden beri,oysa küçükken dua ederdim herşey yolunda gitsin,sınavdan iyi alayım diye çocukluk işte.bir gün dua etmeden de herşeyin iyi gidebileceğini düşündüm o günden sonra da dua etmiyorum. şimdi vicdan azabı çekiyorum,senin için dua edeceğim dedim ama etmedim... biliyorum saçma, değişmeyecekti sonuç ama olsun o zaman onu demeyecektim...
umarım artık huzurlusundur...

bir tembelin hikayesi

malum kış havanın farklı olmasını beklemek anlamsız olur. malum yorgunum ,stresliyim,isteksizim benim de mutlu ve enerjik olmam anlamsız olurdu,zaten öyle de değilim.oysa bugün yine herzamanki gibi karar vermiştim,dışarı çıkacak biraz tek başıma dolaşacak,bişiler içecektim.ama yapmadım.hala yapma şansım var,gerçekten üstüm giyinik her an karar verir de çıkarım diye ama...işte dedim ya enerjim yok.saçmalık bu biliyorum.ne kadar bunalım bir insan oldum yahu.ama öyleyim çünkü şimdiden haftanın stresi üzerime çöktü. bu işin stresi beni öldürecek biliyorum her iş stresli ama ben de stresi daha çok sres yapan bir taraf var,valla.kendimi sıkışmış hissettiriyor bu düşünce beni,boğuluyorum asabileşiyorum.hoh rahatladım yok rahatlamadım.
ne tuhaf
p.s mathy ben tembelin teki oldum dimi:))
p.s gregor sayfasını mı kapatıyor ben mi yanlış anladım..
p.s tamam ben de sık sık yazmıyorum ama bırakıp gitmiyorum istirham ediyorum böyle şeyler yapmayın.(gregor sesimi buradan duyuyorsan)
p.s sevgili virgilius selamlar:))

ilk önce şarkıyıyı dinle..
kısa bir şey yazmayacağım çünkü sevgili üstad kızıyor sonra,hem kağıtı boşa harcamayalı değil mi? yazıyorsak adam gibi yazalım.
salakça düşünüyordum ya hayatı farklı yaşayacaktım herkesin yaşayacağı sıkıntıları yaşamayacaktım dert etmeyecektim.hem ne anlamı var ki bu küçük mevzulara takılmanın.
anlamıyorum ne oluyor nasıl oluyor istediğimiz gibi gitmiyor.yoksa istediğim bu da ben mi farkında değilim.o zaman neden huzursuzum neden mutsuzum neden kızgınım...
sabahatan beri içim sıkılıyor bu dolunayın gerginliği değil mi.ne zaman geçer ya da geçer mi?
ne doğru ne yanlış neden böyle hepsi saçma oldu değil mi? bence de çok saçma.
bir şeyi yapmak istiyorsan düşünmeden adım atman gerkiyor.
kaldığım yerden devam edeyim. bir yazıyı yazdıktan bir süre sonra okuduğunda yanlışları görürsün diye bir şey duydum zamanın birinde ya da bir önceki yazdıkların saçma gelir (bu kısmını ben uydurdum) şöyle bir baktım yazdıklarıma hala anlamını yitirmamiş.Yani yazdıklarım saçma gelmedi ama hayatım saçma.
dışardan ses geldi, önce bakayım dedim ama ne anlamı varki bakmamın oldu geçti bitti şimdi sessizlik var,bir de dinlediğim müzik.(hehhe yazının başında bulunan değil, o da geçti)
şimdi bu var

keyifliyim..
eve bir kaç bir şey aldım,işlerimi hallettim yılbaşına az kaldı.dünya işleri işte.
şimdi film izleyeceğiz kardeş kardeş
hepinizi öpüyorum sevgili okuyucularım demek isterdim ama kim kaldık şunun şurasında kih kihhh...
pek uzun olmadı dimi yine. neyse benim için geyet uzun hofff:)))

çok yorgunum çok bıkkınım be bloggggg

bayram tatil bana göre değilmiş ne kadar sıkıcıyım değil mi insan tatil ister başka ne ister tabi bir de para ister ki tatilin bir anlamı olsun.paran yoksa tatilin ne anlamı varki.kafa şişkinliği baş ve sırt ağrısı kocaman bir mallık başka bir şey değil.evet sevgili blog diye başlayan bir yazı yazacaktım bloga neden seslneyim ki manyakmıyım şimdi ben neyse ben başka bir şey yazacaktım birazdan aklıma gelir ama şimdi tatilin anlmsızlığını hayatımın anlamsızlığını yazayım ben ne diyordum tatil hayır para hayır hayat işte eşittir hepsi bu. noktalama işaratelerini yine koymadım sanırım ufff sıkıcılar ama nereye ne koyacaktım bunu düşünmek bile istemiyorum.canım hiç bir şey yapmak istemiyor oysaki hava (ki ayrımıydı acaba) çok güzel ama ben bok gibiyim afedersin.(sevgili didiyi andım şimdi)neyse yüzümü ağır bir tabaka gibi hissediyorum saçlarım bok gibi görünüyor(bok kelimesini kaçıncı kullanışım sanırım hakketen bok gibiyim) oysaki daha yeni boyattım yine kızıla döndüm rahatlarım sanmıştım ama rahatlamadım hani kadınlar saçlarını değiştirince kendisini iyi hisederdi yalan ben yaptım olmadı. alişveriş yapasım var ama param yok ha yine ana sebepe dönüdük ne diyordum tatil eğer paran yoksa anlamsızdır. şu koca tatiliki bir gününde çalıştık yani eksi bir yani koca sekiz gün mal mal geçti kaldı şunun şurasında iki gün değişcek mi durum değişmeyecek.neyse sanırım biraz rahatladım şimdi gideyim balkonda bu güzel havada bir fincen türk kahvesi içeyim fal baktırayım belki bir yerden para geliyordur.rahtlarım
*okuyamacak kadar yorgunum o nedenle okumadım cümle düşüklüklerimi seviyorum ama kendimi değil...

can sıkıntısı kocaman can sıkıntısı.heşeyi kabullenmek mi gerekir herkes bu kadar aciz mi?

bazı şeyleri özlemek,özlem duymak,özleeem duymak.o ana,o dakikaya,varmak.ne güzel olurdu.hani şarkıyı dinlerken ya da kokuyu duyduğunda hissedersin ya o tuaf duygu.bir iç huzur bir hafiflik.sadece birzcık müzik birzcık koku.ve müzik bitti.ve sessizlik.

bazen hayat ne kadar sıkıcı olabiliyor ya da çoğunlukla.

insanları anlayamıyorum diyicem ama dilim varmıyor beyni sulanmış milletin benim de dahil.

geri zekalı orospucuk bunların çoğu ne lanet bu iş hayatı yahu...

ard arda sırlayayaım belki ruh halimi anlayabilirim..

karmaşık ardaşık vs vs ..

sabahtan beri kafamda çalan şarkıyı bulacam diye göbeğim çatladı ıpod taki bütün şarkıları geçtim resmen . hani vardırya dilinin ucundadır ama bir türlü söyleyemezsin hele bu ecnebi dilinde olunca daha fena ahhh dil kültürü..

ben birz daha mail atmaya devam edeyim o zmana yine sıkılır dönerim hehhe..
ve şimdi döndüm ( bu arada bir kaç gün geçti ama okuyucu bunu bilemez )
neyse yine sıkıcı neden çünkü hergün aynı şeyleri yapıyorum ama iş değil onu oku bunu oku falan filan .

hımmm yukarda yazmışım bari şarkıyı da ekleyeyim değil mi onu bilem unutmuşum hay bin kafam.

hadi bakalım...

yine değişim.hayatımdaki değişim sadece bununla sınırlı sadece.sanki artık adım atmak daha bir zor geliyor.bunu daha önce yazmış gibi hissettim şimdi,yazmışımdır da.zaten hayat ne ki tekerrür tekerrür.

mangal yandı,mix nargile yakıldı,bira açıldı,salatalar hazır hımmm kokular geliyor pek bir güzel.hayat biraz da bu biraz da ne bilemedim ...

tatil bitti,döndüm ben.oh be sonunda arzuma kavuştum güneş, deniz, kum,bira.bütün tatil boyunca yatıp yuvarlanmaca .süper oldu,tabi yoğun bir tempoyla işe geri dönmek zor oldu ama olsun.hem daha ne olsun...

yine tatil zamanı geldi ve yağmurlar başladı oh ne hoş beni bekliyor valla ya. geçen yaz da böyle olmuştu böhüüü. Güneş kremim ve pikinim yazık elimde kalmıştı. tatil bitene kadar durmadam yağmıştı.evren sesmi duyorsan ben tatil yapmak istiyorum müsadenle; deniz kum ve güneş ...

insanın kendini bunaltması için onca sebeb var,en azından benim var. Belkide yok ama ben bulup çıkartıyorum. Bunalıyorum bunaldıkça da herşeyi büyütüyorum.kafam kazan hem de kepçe oöyle bir şey işte.anlık bir kaçışa ihtiyacım var ama bunu yaparsam yıkılacak bir sürü şey var.yıkımdan korktuğumdan değil ama sanki enerjim yokmuş gibi tekrar yapmaya. tamamen sıkıcı bir kişilik olup çıktım ben kendimden sıkıldım etrafımdakiler ne yapsın. farkındayım kendime sürekli telkinler veriyorum ama olmuyor hiçbir şeyin düzldiği ettiği yok kafa aynı kafa.ahhh işte dein bir nefes ama o kadar . gören göz anı yakalayan beyin ama daha fazlası yok.

evde tek başına kalmış bir çocuk gibi, ev bambaşka bir şeye dönüşür ya,daha gizemli daha eğlenceli daha dinlenceli işte öyle bir keyif.Ara ara miğdeme giren ağrıları saymasam iyi,eh oda tuzu biberi (bazen acı oluyor ama feci)

yeni bir yaş snoopy ...