Çok ilginç zamanlara gelmiş olduk sanırım.Nerden nereye.Geçmişi düşünmek çok ilginç gerçekten; neler düşündüm, neler yaşadım, ne acılar çektim, ne seviç ne hayal kırıklıklıkları.Yazmak çok tuaf bir durum. Ama çok da güzel.Burada yazdıklarımı okuyorum da insanoğlu nasıl evriliyor net görebiliyor. Burada yazmaya başladığımda hayatımın cok büyük bir döenemcinde olduğunu, bu dönemin bir kırılma noktası olduğunu tam anlayamamışım. Keşeke hayatımızda bir el olsa ve yaşadığımız tüm olaylarının , duyguların geçiçi olduğunu söylese.Elinin sıcagını hissetsek, şefkati görsek. O güvenle yola devam etsek.Geçeçceğini bilmek, bu duyguları yalnızca bizim yaşamadığımızı bilmek insana ne kadar iyi geldiğini anlatamam. Ben bu duyguyu çok geç yaşlarda öğrendim. Çok el yordamı ile yürüdüm. Bunu şimdi söyleyebiliyorum, yaşarken ne yaşadığımı bilmiyormuşum meğer.Bodozlama bir hayat. Hep yalnızlık hissi. Biraz daha ilerlersem kendimi güvende hissedeceğim. Heh şimdi oldu diyeceğim sanırıdım. Olmadı.Yani oldu da o düşündüğüm gibi olmadı.Beklemeler ve beklentiler bitti. Hayat böyleymiş meğer.Bitemezmiş. Hep yeni olasılıklar. 41 yaş. Söylemesi kolay. Buralaraı geleli yıllar geçmiş, bir sürü yaşamlar geçilmiş. Eksilmeler, artmışlıklar yaşanmış. Çok ilginç bir ruh halim oluştu. Ağlama isteği, mutluluk, özlem.Hayret pişmanlık yok. Bu güzel sanırım. Bu iyi bir şey. Devam et. Bu çok güzel Sezen.

Yıllar yıllar önce buralarda var olmuştum. Ne kadar safça, bazen ökeli bazen bir ses ararcasına buralara yazardım. Çok güzel arkadaşlarım oldu buralarda.O zamanlar buralarda takma isimlerle var olurduk, birbirimizin yüznü görmemiş bir birimizile hiç bir araya gelmemiş bir çok insancıktık. Sonra tanıstık, tamam bazılarıyla tanısıktık. Ahhh, ahh! Çok zor zamanların asıl bu zamanlar olduğunu bilmeden ne basit şeylere hayıflanırdık. Şimdi bilim kurgu gibi herşey. Çok karmaşık ve çok duygusuz. Sanırım tam anlamıyla anlatabileceğim kelime bu DUYGUSUZ..

nasılım acaba? Soruyorlar nasılsın ? Bilmem mutsuzum ama mutsuzluğumun nedeni ben de tam bilemiyorum anlatayım. Mutsuzum işte o kadar . Mutluluk kadar normal ama insanlarda etki yapıyor işte hadi gel de anlat neden mutsuzsun. olmuyor anlatamıyorum,anlasam anlatacağım. Genel işte.. Evet bir el var boğazımda ,evet sanki çökmüş üzerime bir şey evet sıkıştım ;bağırıp kaçmak istiyorum ama olmuyor yapamıyorum ve bu duygu katlanarak artıyor... belki de kızgınım kendime, seçimlerime ve bu seçimlerin getirdiklerine . Heyhat !!

ve her şey bambaşka. hem ben hem ülkem...

her şey farklı mı bana mı öyle geldi.. ama neden.. 2011 nasıl bir yıl yahu..

şimdi kavun yerken aklıma geliverdi. he bi de kuzey mi güney mi ne işte o vücudunu öyle sergilemeseydi olmazdı. olsundu.. aslında o zaman aklıma gelmedi ya,böyle hani herşey sıkıcı olurya hani böyle bir iç sıkıntısı.tanıdık birilerileri gelir aklına öyle.sonra o birileri aklına gelmese de olur dediklerin olur.sonra bir delete olsa pırtt pırttt siliversen. ay silmek dedim de başka bir şey geldi aklıma elimizde silgi olsa mesela öyle hoşlanmadığımız hallerimizi tipimizi silsek değiştirsek falan.aman ben neler saçmalıyorum neden saçmalıyorum. saçmalamayı özlemişim valla.sıkıcıyım,çoooook sıkıcı.içimden gelmiyor valla ama oluyor hep bir erteliyorum yarını daha güzel yapmak için ama olmuyor hem de çok tembelim.neyse bu kadar ben şimdi gidip bir uzanayım,belki uzanır kitabı da elime alırım.ahhh tom abi ahhh bu sefer bitireceğim seni hadi bakalım... yaaaa bu bloga ne oldu öyle tuhaflıklar falan. eyttt öle işte bir de bu şarkı aman video olmadı yazı olmadı yorum olmadı... olmadı olamazzzzzzzz

bir zamanlar her şey ne kadar farklıydı.hem burası hem hayat... kafa nereye biz oraya..
kafa yerinde duruyor ama bu iyi bir şey sayılmaz değil mi? durağanlığı sevmezdi bu bünye. hayat hey hat.
pazar günü sınav heycanı sarmış dört bir insanı,ben onlardan değilim,en son sınava
gireli epeyce bir zaman oldu ama kardeşle birlikte gideceğim.ne sınav ama arama taramalarla rekorlar kırılıyor,böylece kimsenin aklında soru işareti kalmayıveriyor!!
bende gireceğim önümüzdeki ay. daha da vahim bir sınav; kopyacı,kolaycı öğretmen adayları ile birlikte.. ah hayat hep adil...
pazartesi yeni işime başlayacağım bakalım nasıl olacak.ikinci seferdir yaz tatili yapamadan başlıyorum yaaa... hayat..
kargaşa,karmaşa kaygı dolu bu hayat...
vatana millete hayırlı olsun bu yeni olmayan yeni hükümet..

ıpodumu özledim yolda yürürken en güzel bir arkadaşım benim o; hep keyfime göre hareket ediyor, sıkmıyor.tamam bazen başımı ağrıtıyor.sesini kapatıyorum o zaman ama yine de kulağımda ohhh misss. bugün spora başladım evet güzel bir yürüyüş,hafif tempoda koşu ve biraz aletlerde çalışma ( acemi olduğum çok belli oluyo mu? -evet dedi) ama olsun..
şimdilik bir yerim ağırımıyor,tamam biraz bacaklarım ama o da olsun...
bu da benim en sevdiklerimden.


*ne kadar sevgi pıtırcığı oldum ben yahu..
*bence bahardan bahar geldi yupppi..
*daha sevinme çarşamba yağış dedi abiler..
*onlar ne bilirler..
*hıhh

günlerdir evdeyim,dışarı çıkmadım sayılır.insan evde yalnız olunca sesine bile yabancılaşıyormuş,uzun zamandır yapmamıştım,iyi geldi.işsiz geçirdiğim şu günlerde bol bol dinlendim o kadar dinlendim ki kafam kazan gibi oldu,fazla tembellikte iyi değilmiş sanırım.kaç sabahtır erken kalkıp yürümek için saati kurdum ama nafile tembellik ağır bastı,o anda yatak o kadar tatlı geliyor ki anlatamam.en kalınından bir kaç kitabı bitirdim,az da olsa bir kaç film izledim.şimdi sırada tiyatro var.bakalım kısmet hangisine. oyunlar bitmeden gitmem gerek.bir yandan gezmek istediğim bir kaç yer var oralara da gitmeliyim, zorunluluk değil istek.diğer yandan biraz endişeliyim malum lotodan para çıkmadı,babadan,deden miras kalmadı,ahhh hayat işte.
öyle işte...
bir de gül rengi şarap içilmez mi böyle bir günde dedi..

düşüneceğim dedim.düşüneceğim.ama neyi,nasıl?belki de farkında değilim ama düşünüyorumdur ya da şuanda ben öyle sanıyorum. insanlar hayatında planlar programlar yapar (mı).bazen tutar bazen boka sarar .ama ben bir çıkar yol bulamıyorum,ben bıklu taraftayım.sanki bir karar verince kötü olacakmış,yanlış bir kararmış gibi geliyor.nasıl emin olabilir,bilemiyorum.

artık işsiz bir insanım ben,en azından şimdilik.biraz kaygılıyım tamam tamam çok kaygılıyım.işten ayrıldım ama kafam hala işte nasıl olacak,kapanmayan bir defter,kapatmak lazım da nasıl? benim kafa rahat değil normal hiç değil.insan tembellik yapmayı bilmez mi yahu,uykuya kıyamıyorum kendimi.Yatınca her bir yerim ağrıyor benim,hay salak ben..
şimdi ben bir gideyim bakalım mekan değişince kafa değişecek mi,sonrası.. güzel abimin de dediği gibi, sonrası iyilik güzellik...

hayat gerçekten bokatan gerçekten boktan,onca şey yazdım az önce hepsi siliniverdi yahu oysa otamatik kayıt diye bir şey var değil mi yok gitti hepsi böhüüüü.
neyse tekrar yazamayacağım sadece kaldığım yerden devam edeyim bari.
iki gün önce doğum günümdü.hayatımda yaşadığım en kötü doğum günüydü diyebilirim,umarım böyle devam etmez.anladım ki oldukça ayrı dünyalarda yaşıyorum,arkadaşlarımdan sevgilimden,işimden.. büyük bir karmaşanın içindeyim,böyle hissediyorum.bu iyi bir şey mi kötü mü bilmem ama oldukça yorucu.hayatın geri kalanı hep böyle yorucu mu olacak acaba..bir umutsuzluk kapladı beni,inançsızlık..
iş yerinde herşey değişti,herkes gitti ve ben hala ordayım ve bu bana ağır geliyor sanki.hiçbir şey eskisi gibi olmayacak...
hayatımda iş dışında bir şey yok,insanlarla sohbetimde de.ama hep bir yakınma hep bir kriz hali,bazen de çekiştirme..
ne kadar sıkıcı bir kısır döngü allahım.
kendi kendime enerji vermeye cabalıyorum ama olmuyor olmuyor..
şimdi kalkıp markte gidip kahvaltılık alıp bir güzel kahvaltı yapıp çamaşırları yıkayıp bir fil izleyip terkrar yatıp sabah tekrar uyanıp işe gidip bu döngüye devam edeceğim.ne kadar sıkıcı...
heyhat..
çok sıkıldım be atam..

hayat ve seçenekler
çok istediğinde beklediğinde bir bok olmaz afedersin,sonra sonrası hep bildiğin hikayeler...
bir şeyin sonuna geldiğinde bitmenin verdiği hafiflik..sonun verdiği hafiflikten olsa gerek insana bir hafiflik geliyor... ama yine de hafif bir tedirginlik yaşıyorum ne yalan söyleyeyim..
şimdi kahvemi içtim fal baktıracağım,neyse halim çıkacak...
hadi hayırlısı...
ahanda bu değişimin şarkısı...

*ikincidir bu...

yaşıyoruz,tartışıyoruz,tahammül edemiyoruzzzzz..
bu insanlar beni insandan soğuttu,insalıktan çıkarttı,asosyal yaptı...
sorun çıkaran tüm insanları ortadan kaldırmak istiyorum o derece,probleme tahammülüm kalmadı..
artık yol ayrımına geldim,karar vermem gerekiyor bunu biliyorum sadece.
ilk adımı atmak önemli, değil mi,gerisi gelir nasılsa.... düşünürsem o adımı atamayacağım en iyisi düşünmemek...
yap düşünme yap düşünmeden yapppp
bakınca ne kadar salakça mevzular,basit mevzular ama benden kaynaklanmayan sorunlar yüzünden yaşadağım sorunlar resmen üzerime çöktü,artık altında eziliyorum...
başaramamaya da tahammülüm yok ama yetti yettiiiiii.
bitsin..
bitse de gitsekkk...

ve gitti..
onca çaba, onca acı ve sonundabitti... umuyorum huzur bulmuşsundur...
giden mi acı çeker kalan mı,kalanmış anladım... bilmiyoruz çünkü o tarafı..ama kaldığımızda ne yaşayacağımızı ...
herşeyin anlamsızlığı bir kere daha yüzüme geldi çarptı.. ne için bu çaba ne için..kendi yarattığımız saçmalıklar...
ayrılık ölüme eş değer tutuluyor ya,hani bir nebze haklılık payı var ama ölümü ne ile tanımlayabiliriz ki... bir daha görüşememek,orada ne halde olduğunu bilememek,korkuyor mudur diye düşünmek insanı çıldırtır ya,nasıl dayanır ki..biz neyse de hele bir anne...
dua etmem küçüklüğümden beri,oysa küçükken dua ederdim herşey yolunda gitsin,sınavdan iyi alayım diye çocukluk işte.bir gün dua etmeden de herşeyin iyi gidebileceğini düşündüm o günden sonra da dua etmiyorum. şimdi vicdan azabı çekiyorum,senin için dua edeceğim dedim ama etmedim... biliyorum saçma, değişmeyecekti sonuç ama olsun o zaman onu demeyecektim...
umarım artık huzurlusundur...

bir tembelin hikayesi

malum kış havanın farklı olmasını beklemek anlamsız olur. malum yorgunum ,stresliyim,isteksizim benim de mutlu ve enerjik olmam anlamsız olurdu,zaten öyle de değilim.oysa bugün yine herzamanki gibi karar vermiştim,dışarı çıkacak biraz tek başıma dolaşacak,bişiler içecektim.ama yapmadım.hala yapma şansım var,gerçekten üstüm giyinik her an karar verir de çıkarım diye ama...işte dedim ya enerjim yok.saçmalık bu biliyorum.ne kadar bunalım bir insan oldum yahu.ama öyleyim çünkü şimdiden haftanın stresi üzerime çöktü. bu işin stresi beni öldürecek biliyorum her iş stresli ama ben de stresi daha çok sres yapan bir taraf var,valla.kendimi sıkışmış hissettiriyor bu düşünce beni,boğuluyorum asabileşiyorum.hoh rahatladım yok rahatlamadım.
ne tuhaf
p.s mathy ben tembelin teki oldum dimi:))
p.s gregor sayfasını mı kapatıyor ben mi yanlış anladım..
p.s tamam ben de sık sık yazmıyorum ama bırakıp gitmiyorum istirham ediyorum böyle şeyler yapmayın.(gregor sesimi buradan duyuyorsan)
p.s sevgili virgilius selamlar:))

ilk önce şarkıyıyı dinle..
kısa bir şey yazmayacağım çünkü sevgili üstad kızıyor sonra,hem kağıtı boşa harcamayalı değil mi? yazıyorsak adam gibi yazalım.
salakça düşünüyordum ya hayatı farklı yaşayacaktım herkesin yaşayacağı sıkıntıları yaşamayacaktım dert etmeyecektim.hem ne anlamı var ki bu küçük mevzulara takılmanın.
anlamıyorum ne oluyor nasıl oluyor istediğimiz gibi gitmiyor.yoksa istediğim bu da ben mi farkında değilim.o zaman neden huzursuzum neden mutsuzum neden kızgınım...
sabahatan beri içim sıkılıyor bu dolunayın gerginliği değil mi.ne zaman geçer ya da geçer mi?
ne doğru ne yanlış neden böyle hepsi saçma oldu değil mi? bence de çok saçma.
bir şeyi yapmak istiyorsan düşünmeden adım atman gerkiyor.
kaldığım yerden devam edeyim. bir yazıyı yazdıktan bir süre sonra okuduğunda yanlışları görürsün diye bir şey duydum zamanın birinde ya da bir önceki yazdıkların saçma gelir (bu kısmını ben uydurdum) şöyle bir baktım yazdıklarıma hala anlamını yitirmamiş.Yani yazdıklarım saçma gelmedi ama hayatım saçma.
dışardan ses geldi, önce bakayım dedim ama ne anlamı varki bakmamın oldu geçti bitti şimdi sessizlik var,bir de dinlediğim müzik.(hehhe yazının başında bulunan değil, o da geçti)
şimdi bu var

keyifliyim..
eve bir kaç bir şey aldım,işlerimi hallettim yılbaşına az kaldı.dünya işleri işte.
şimdi film izleyeceğiz kardeş kardeş
hepinizi öpüyorum sevgili okuyucularım demek isterdim ama kim kaldık şunun şurasında kih kihhh...
pek uzun olmadı dimi yine. neyse benim için geyet uzun hofff:)))

çok yorgunum çok bıkkınım be bloggggg

bayram tatil bana göre değilmiş ne kadar sıkıcıyım değil mi insan tatil ister başka ne ister tabi bir de para ister ki tatilin bir anlamı olsun.paran yoksa tatilin ne anlamı varki.kafa şişkinliği baş ve sırt ağrısı kocaman bir mallık başka bir şey değil.evet sevgili blog diye başlayan bir yazı yazacaktım bloga neden seslneyim ki manyakmıyım şimdi ben neyse ben başka bir şey yazacaktım birazdan aklıma gelir ama şimdi tatilin anlmsızlığını hayatımın anlamsızlığını yazayım ben ne diyordum tatil hayır para hayır hayat işte eşittir hepsi bu. noktalama işaratelerini yine koymadım sanırım ufff sıkıcılar ama nereye ne koyacaktım bunu düşünmek bile istemiyorum.canım hiç bir şey yapmak istemiyor oysaki hava (ki ayrımıydı acaba) çok güzel ama ben bok gibiyim afedersin.(sevgili didiyi andım şimdi)neyse yüzümü ağır bir tabaka gibi hissediyorum saçlarım bok gibi görünüyor(bok kelimesini kaçıncı kullanışım sanırım hakketen bok gibiyim) oysaki daha yeni boyattım yine kızıla döndüm rahatlarım sanmıştım ama rahatlamadım hani kadınlar saçlarını değiştirince kendisini iyi hisederdi yalan ben yaptım olmadı. alişveriş yapasım var ama param yok ha yine ana sebepe dönüdük ne diyordum tatil eğer paran yoksa anlamsızdır. şu koca tatiliki bir gününde çalıştık yani eksi bir yani koca sekiz gün mal mal geçti kaldı şunun şurasında iki gün değişcek mi durum değişmeyecek.neyse sanırım biraz rahatladım şimdi gideyim balkonda bu güzel havada bir fincen türk kahvesi içeyim fal baktırayım belki bir yerden para geliyordur.rahtlarım
*okuyamacak kadar yorgunum o nedenle okumadım cümle düşüklüklerimi seviyorum ama kendimi değil...